Wyrok Nakazowy
- Prawo
karne
- Kategoria
wyrok
- Klucze
kara grzywny, opłata, prawomocny, rozpoznanie na zasadach ogólnych, sprzeciw, wykroczenie drogowe, wyrok nakazowy
Wyrok nakazowy jest rodzajem orzeczenia wydanego przez sąd w postępowaniu nakazowym. Postępowanie to ma na celu szybkie załatwienie sprawy bez konieczności przeprowadzania rozprawy. Wyrok nakazowy często dotyczy spraw karnych lub cywilnych, gdzie zaistniała jasna sytuacja faktyczna i prawna.
II K 1234/23
Warszawa, dnia 24.05.2023 r.
WYROK NAKAZOWY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Rejonowy w Warszawie Mokotów Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Anna Kowalska
po rozpoznaniu w dniu 24.05.2023 r. na posiedzeniu w przedmiocie wydania wyroku nakazowego w sprawie z wniosku o ukaranie Straży Miejskiej m. st. Warszawy w Warszawie przeciwko Janowi Nowakowi, urodzonemu dnia 12.03.1980 r. w Krakowie, synowi Adama i Marii z domu Wiśniewskiej
obwinionemu o to, że:
Wezwany celem wskazania od dnia 10.04.2023 r. (data podjęcia raportu z wykroczenia z wezwaniem do wskazania danych kierowcy lub użytkownika pojazdu) jako właściciel pojazdu nie udzielił informacji, kto w dniu 05.04.2023 r. o godzinie 14:30 kierował lub użytkował pojazd o numerze rejestracyjnym WA12345, którym popełniono wykroczenie w ruchu drogowym na ulicy Puławskiej w Warszawie polegające na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości o 25 km/h,
tj. o czyn z art. 96 § 3 k.w. w zw. z art. 78 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz.U. 2022 poz. 988),
przyjąwszy na podstawie zebranych dowodów, że okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości - na podstawie art. 93 § 1, 2 i 3 k.p.w.
orzeka:
I. obwinionego Jana Nowaka uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że czynu tego dopuścił się wbrew obowiązkowi nie wskazując w dniu 10.04.2023 r. na żądanie uprawnionego organu, to jest Straży Miejskiej m. st. Warszawy w Warszawie, komu powierzył swój pojazd do kierowania lub używania w określonym wyżej miejscu i czasie, i za to na podstawie art. 96 § 3 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i § 3 k.w. skazuje obwinionego na karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;
II. na podstawie art. 118 § 1 k.p.w., art. 119 k.p.w. w zw. z art. 617 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. 2022 poz. 655) wymierza obwinionemu na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 30 (trzydziestu) złotych, a na podstawie art. 119 k.p.w. w zw. z art. 118 § 1 i 4 k.p.w. i § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.
/-/ SSR Anna Kowalska
Pouczenie:
1. Odpis wyroku nakazowego doręcza się oskarżycielowi, a obwinionemu i jego obrońcy w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku nakazowego do sądu, który wydał wyrok w postępowaniu nakazowym (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 505 zd. pierwsze k.p.k.).
2. Od wyroku nakazowego stronom przysługuje sprzeciw. Sprzeciw wnosi się na piśmie w terminie zawitym 7 dni od daty otrzymania wyroku nakazowego do sądu, który wydał wyrok w postępowaniu nakazowym (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 1 k.p.k.).
3. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną (art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 k.p.w.).
4. W razie skutecznego wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc. Sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 3 k.p.k.).
5. Wyrok nakazowy, od którego strony nie wniosły sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto staje się prawomocny (art. 94 § 3 k.p.w.).
W przypadku wyroku nakazowego strony nie mają możliwości złożenia sprzeciwu, ale mogą wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wyrok nakazowy z reguły staje się skuteczny po jego uprawomocnieniu, chyba że orzeczenie zawiera inną datę wejścia w życie.